• Contact
• Vacatures
• Disclaimer

21-01-2012 - Economische crisis

Ik heb onlangs ergens gelezen dat er een relatie bestaat tussen economische crisis en het neerzetten van megalomane gebouwen. Ik hoor sommigen van de iets minder scherpzinnige luisteraars en lezers al opmerken: nou, dat klopt dan mooi in Hoorn, want kijk maar naar de bouwplannen van het college. Deze opmerkers lijken op het eerste gezicht het gelijk aan hun kant te hebben. Laat mij uitleggen dat ze ernaast zitten.

In Hoorn voelen we weliswaar de gevolgen van een economische crisis. Onze rechtse regering heeft, zoals het rechts betaamt, flinke kortingen doorgevoerd op alles wat betaald wordt voor mensen die te dom zijn of te weinig hun best deden op school, die te gebrekkig of te weinig ondernemend zijn voor redelijk betaalde arbeid of gewoon te bedonderd om zich voor hun eigen bestwil uit te sloven voor een baas. Ook moeten potsenmakers die ons willen laten geloven dat hun activiteiten tot terecht gesubsidieerde cultuur horen maar eens hun eigen broek ophouden en beseffen dat figuren als Paul Turner hoger scoren dan een filharmonisch orkest. Overigens stemt het mij hoopvol dat een harpiste met gouden keeltje door het Nederlandse volk uiteindelijk toch wordt verkozen boven een man die bijna doet vermoeden dat diepreligieuze rabbijnen en dominees wel eens gelijk kunnen hebben met de bewering dat er therapieën dienen te bestaan voor bepaalde afwijkingen. Maar nu wijk ik zelf teveel af van mijn betoog.

Extreem linkse en extreem rechtse dictaturen hebben eveneens de neiging om zich te verliezen in megalomane bouwsels. Laten we voor het gemak aannemen dat wij nu met een tamelijk rechts college zitten. Niet extreem rechts en het dictatoriale valt ook reuze mee. Toch is er bij deze mensen een sterker behoefte om iets hoger te bouwen of dieper de grond in te gaan. Links dient zich te profileren als minder rechts en het zou zomaar kunnen zijn dat ze dat vinden in een paar etages minder hoog en niet zo grondig de diepten van de stad op te zoeken.

Ben ik nu rechtster dan de VVD of zelfs de VOCH wanneer ik zelfs geen moeite heb met pakweg twintig verdiepingen? De planners van de bouw van torenflats in de Grote Waal hadden wat mij betreft zo slim moeten zijn een gebouw van vijfentwintig etages voor te stellen. Het CDA zal er als compromis naar de linkse kant pakweg vijf verdiepingen afpingelen en na wat principieel aandoend gezeur van gecertificeerd links sneuvelen er nog eens vijf verdiepingen en dan had je nu een kant en klaar plan voor torenflats van vijftien hoog waar het complete politieke spectrum van Hoorn mee zou kunnen leven. De protesten van de overburen van de Weel kun je smoren met de uitspraak dat hun protesten er toe hebben geleid dat er maar liefst tien verdiepingen zijn afgecommuniceerd. De SP kun je lijmen met de belofte dat er in de keldergewelven behalve een parkeergarage ook een uitgiftepunt komt voor tweedehands spullen of een filiaal van de voedselbank.

Ach, ik weet het wel, je moet alles in verhouding zien. Hoorn is pakweg tien keer kleiner dan Amsterdam. Betekent dat, dat ook het hoogste gebouw zeker tien keer kleiner moet blijven? Je bent in Hoorn dus tien keer zo vlug megalomaan. Zonder kapsones blijft Hoorn het Madurodam van Noord-Holland. Het lieve stadje aan het Markermeer dat zich bijna verstopt houdt achter een rijtje bomen op de dijk.

In vroeger eeuwen heeft ons stadje zich kennelijk ook onttrokken aan de wedstrijd: wie kan de hoogste kerktoren bouwen? Hoorn stelt zich bescheiden op. Als je omhoog moet kijken om iets helemaal te kunnen zien, dan is het ongetwijfeld het product van iemand die zich zo nodig moest laten gelden. Zo’n drukteschopper komt geheid uit de grote stad.

Misschien moet ik me er eindelijk eens bij neerleggen dat echte hoogbouw niet past bij Hoorn. De echte Hoornaar heeft hoogtevrees of houdt er niet van op anderen neer te kijken. Misschien is dat wel een mooie eigenschap. Als er ooit een wethouder komt die het hogerop wil zoeken, dan is dat vast en zeker geen Hoornaar en zal hij waarschijnlijk meer kansen hebben in Stedebroec.

De crisis treft dit moment een hoop mensen en organisaties. Dan is het niet het moment om de blik te verheffen. Ook niet om lager te willen kijken dan het maaiveld, want ook diep in de Hoornse prut ligt megalomanie op de loer. En wie weet valt de crisis die we moeten doorstaan uiteindelijk wel mee.